Eerder bij Desperate Housewives...
Ik was aan 't denken aan die geweldige kerel die ik kende.
Een avondje uit leidde tot een bekentenis.
Tom Scavo? - Mijn ware liefde.
Ik heb je iets heel belangrijks te zeggen.
Heeft iemand garnalencocktail besteld met een pover uitziende verlovingsring?
Keiths plan voor een huwelijksaanzoek werd verstoord.
Ik hou oprecht van je zoon.
Ik zie je eerder met iemand van je eigen leeftijd.
Wat doe je nu? - Jouw gezicht in mijn geheugen printen.
Gaby nam afscheid van haar biologische dochter, Grace.
Een opvangtehuis voor criminelen in onze straat?
Ik bezit nu zeven huizen in Wisteria Lane. - En Paul had één huis meer nodig...
Ik kan je een aanbod doen dat ver boven de marktwaarde is.
Hoeveel boven de marktwaarde? - We moeten een blok blijven.
om zijn doel te bereiken.
We weten hoe ze eruit zien...
We weten hoe ze zich kleden...
en we weten hoe ze zich gedragen.
We kunnen allemaal de verkeerde mensen herkennen.
En als we ze zien aankomen...
doen we wat nodig is om onszelf te beschermen.
Hoe gaat het met je op deze mooie dag? - Wie zijn die mensen?
Oude vrienden. - Ex-gevangenisvrienden?
Ga je niet wat vlug?
Zolang de eigenaars niet gestemd hebben, heb jij geen toestemming voor dit project.
Deze mannen zijn hier vrijwillig om mijn opvangtehuis in orde te brengen.
De meesten leven nu in erbarmelijke omstandigheden.
Ik beloofde hen dat als ze meewerkten aan 't project, ze hier zouden kunnen wonen.
Je verspilt hun tijd, want dit tehuis zal nooit geopend worden.
Daar ben ik niet zo zeker van.
Zou het niet mooi zijn, dat deze mannen in een straat kunnen leven...
waar kinderen in de voortuin spelen...
en waar de mensen 's nacht hun deur niet op slot doen?
Waarom is Paul zo zeker dat het tehuis zal geopend worden?
Hij heeft niet genoeg stemmen.
Hij heeft iets in de mouw, maar ik weet niet wat het is.
Weten we zeker dat niemand hem zijn huis wil verkopen?
We kunnen nooit helemaal zeker zijn. We moeten met iedereen gaan praten.
Goed idee. We geven een ruggesteuntje en als we voelen dat iemand twijfelt...
Hoe zou dat kunnen? Iedereen weet wat er op het spel staat.
Ik hoop dat ze dat beseffen. Ik hou van deze buurt, en wil niet dat 't verandert.
Kom, we gaan.
En zo gingen mijn vrienden aan het werk om Paul Young te stoppen.
Hij wist wat hun plannen waren. Maar hij maakte zich geen zorgen.
Dat had hij beter wel gedaan.
Paul was vergeten wat gewone mensen bereid zijn te doen om zich te beschermen...
tegen de verkeerde mensen.
"Down The Block There's a Riot"
Het was net voordat de zon opkwam in Wisteria Lane...
dat er een taxi aankwam...
en een vrouw erin wegreed.
Ze verliet de straat in stilte...
maar het nieuws over haar verdwijning zou spoedig rondgaan.
En het zou luidruchtig worden.
Maar eerst...
was er een verliefde jongeman...
die plannen had om zich op zijn manier te laten horen.
Bree, ik hou van jou. En ik wil dat dit...
de laatste keer was dat je niet naast mij wakker wordt.
Het is zes uur. Hoelang zit je daar al op je knieën?
Ik weet het niet. Maar nadat je mij een antwoord gaf op mijn vraag...
zal je mij moeten rechthelpen.
Bree, wil je mij de eer doen... - Mag ik eerst wat zeggen?
Na die gênante avond in het restaurant waardeer ik je volgende stap, maar...
Die 'maar' duurt wat lang. Ik sta op.
Wacht even. Ik zeg niet echt 'nee'.
Het is alleen nog te vroeg om over trouwen te spreken.
Deze kan dienen als kleine servetring. - Wacht.
Ik heb een verzoek voor jou.
Ik hou ook van jou, Keith Watson...
en ik wil ook dat dit de laatste keer was dat ik niet naast jou wakker werd.
Daarom vraag ik jou...
Wil jij mij de eer doen...
om bij mij te komen wonen?
Voor de derde keer, nee. Ik verkoop mijn huis niet aan Paul Young.
Sorry, maar ik wou 't zeker weten. De stemming is vandaag.
Denk jij echt dat ik gevaarlijke criminelen naast mijn moeder zou laten wonen?
Dat weet ik niet. Als tiener was je behoorlijk vervelend.
Maar je bent nu volwassen en erg leuk. Bedankt voor je steun.
Sorry, Lynette Scavo? - Ja.
Brent Ferguson, voorzitter van de Hydrangae Circle vereniging van eigenaren.
We hebben over jullie situatie gehoord. We willen jullie graag helpen.
Echt waar? - Natuurlijk.
Vorig jaar hadden we een soortgelijke situatie in onze straat.
Een hippie wilde een rehabilitatiecentrum openen voor drugsverslaafden.
Ik herinner het me. Werd die hippie niet in elkaar geslagen door één van de buren?
Hij had een grote mond opgezet tegen één van mijn buren, een ex-para.
De kranten maakten het erger dan wat het werkelijk was.
Blij je gekend te hebben.
Als je dat wilt, dan zorg ik ervoor dat de verenigingen van eigenaren...
van tien andere straten jullie hier komen steunen.
Wie dat opvangtehuis wil openen, kunnen we de schrik op het lijf jagen.
Ik stel je aanbod op prijs, maar ik denk dat we onze situatie liever...
op een beschaafdere manier op willen lossen.
Goed, maar als je van gedachten verandert weet je waar je me kan vinden.
'Hydrangea Circle', is genoteerd.
We waren aan het eten, en Renee praatte aldoor over die kerel...
waar ze ooit iets mee had, en waar ze nog steeds iets voor voelt.
Na een tijd was ze zo dronken dat ze vertelde dat het Tom Scavo was.
Wat moet ik daarmee?
Je ziet er zo sexy uit. - Mike, luister dan toch.
Ik weet dat je al een maand in Alaska bent. - Eén maand, 19 dagen, en zeven uren.
Gisteren heb ik een sneeuwman borsten gegeven.
Ik wil naar huis komen. - Ik mis jou ook.
Vind je dat ik er teveel waarde aan hecht?
Het gebeurde wel 20 jaar geleden, en Tom is een goede man, hè?
Ja, maar zelfs goede mannen maken fouten, als de omstandigheden juist zijn.
Interessante opmerking. Alleen had ik die liever niet gehoord...
nu je 3.000 kilometer van huis bent, en duidelijk geil bent.
Susan, ik zit op een door godverlaten plek. Het enige wijfje dat ik zag, had een gewei.
Zou ik het aan Lynette vertellen? - Niet meteen.
Hou misschien een oogje in het zeil. - Dank je voor de raad die je gaf.
Denk er maar aan, dat als je thuiskomt, ik je die sneeuwman zal doen vergeten.
Haar naam is Carol. - Je moet hoognodig naar huis komen.
Mama? Waarom huil je?
Het was een moeilijke dag.
Je hebt veel moeilijke dagen gehad. Is het omdat Grace wegging?
Waarom denk je dat?
Het was toen dat je droevig werd, de dag dat ze vertrok.
Nee, het is alleen maar...
ik kreeg een band met de hele familie, en...
ik wist dat ik Carmen en Hector zou missen. - En Grace?
Waarom draag jij mijn halsketting?
Ik was me aan het verkleden. - Niet met echte diamanten, geef hier!
Goed, hier, neem het.
En speel niet meer in mijn kamer, begrepen?
Ik had je liever toen je huilde.
Mitzi! Ik ben het, Lynette Scavo.
Als je thuis bent, doe dan alsjeblieft open.
Hallo Lee, weet jij toevallig waar Mitzi Kinsky is?
Nee, waarom zou ik dat weten?
Misschien hadden jij en Paul haar overtuigd om haar huis te verkopen...
en haar dan veilig ergens weggeborgen.
Lynette, ik voel me beledigd. - Dat vind ik niet erg.
Voor de duizendste keer, ik wist niets van zijn plannen af.
Jij was zijn makelaar! Jij vond 't niet raar dat hij al die huizen in dezelfde straat kocht?
Hij betaalde me een commisieloon. Wat had ik moeten doen? Klagen?
Misschien wist je 't niet, en als Paul straks wordt weggestemd, zullen de mensen...
na een tijd vergeten dat jij hier iets mee te maken had.
Maar, als hij dat tehuis hier kan openen, zal niemand je dat ooit vergeven.
Kijk door het raam.
Jij bent het, ik hang op.
Ik begrijp dat je boos op me bent. Ik voel me er slecht bij.
Dat moet je, door jouw schuld haat iedereen in de straat me nu.
Daarom bel ik je ook.
Ik heb je in een slechte situatie gebracht. Ik wil dat goedmaken.
En hoe ga je dat doen?
Eerst moet je weten dat Mitzi Kinsky me gisteren haar huis heeft verkocht.
Wat?
Ik zei haar een tijd weg te gaan. Ze heeft vanmorgen een taxi genomen.
Mijn God, en waarom vertel je mij dat? - Omdat ik je een voorstel wil doen.
En gezien wat de buren nu van je denken, kan je maar beter luisteren.
Hallo Mitzi, met Lynette.
Nog niets van je gehoord. Ik wil zeker zijn dat we op dezelfde golflengte zitten...
voor de stemming vanavond. Bel me terug.
Ik weet dat je het druk hebt. Ik moet met iemand praten.
Graag, maar vanavond is de stemming. Ik moet nog wat telefoontjes plegen.
Kan het niet met Susan of Bree?
Nee, het moet met jou zijn. - Waarom?
Zover ik weet, ben jij de enige vrouw die een kind verloren heeft.
En sinds Grace weg is, doe ik niets dan huilen...
in het winkelcentrum of de supermarkt.
Ik raak in paniek.
Ik was ook zo toen ik de baby verloor. Ik ging uiteindelijk in therapie.
Dat wist ik niet.
Heeft dat je geholpen. - Ja.
Ze heeft me iets laten doen, misschien moet jij dat ook proberen.
Schrijf een brief naar Grace. - Een brief?
Je verstuurt hem niet. Je laat alleen je gevoelens de vrije loop.
Vertel Grace hoe gelukkig je bent dat je haar gevonden hebt en hoeveel je van haar houdt.
Geloof me, nadat je dat hebt opgeschreven, zal je je zoveel beter voelen.
Gaby, waar zijn mijn sleutels? - Ik heb ze. Wacht even, ik kom zo.
Gaan jullie samenwonen? - Ik was de eerste die verrast was.
Je hebt haar dus ten huwelijk gevraagd?
Ik probeerde 't, Bree zei dat ze daar nog niet klaar voor is. Dit was 't compromis.
We zullen 't eerst zo proberen, en dan later over trouwen praten.
Ja, ik denk dat het mogelijk is. - Je 'denkt'?
Als Bree verliefd op je zou zijn, dan zou ze dat zeker officieel willen maken.
Ik weet wat ze meegemaakt heeft. Ze heeft net een scheiding achter de rug.
Dat bedoel ik ook.
Ze wil nu alleen plezier hebben, niets serieus.
Ze ziet jou misschien als een afleiding.
Nee, Bree houdt van me, dit is gemeend. - Je kan er beter zeker van zijn.
Als Bree zich niet wil binden, misschien... - Pap, je begint op mijn zenuwen te werken.
Ik hoop dat ik 't mis heb, echt waar. En als dat zo is...
laat me dan weten wanneer ik een smoking voor het huwelijk moet huren.
Goed, iets gehoord van Mitzi? - Nee, nog niets.
God, waar kan ze zijn? - Als zij haar huis aan Paul verkocht...
is het maar best dat ze gevlucht is. Maar dat zal niet helpen.
Ik zal haar opsporen en vermoorden.
Lynette? We zitten hier al 20 minuten. Kunnen we niet beginnen?
Kalm aan Paul, we gaan niet stemmen voordat iedereen er is.
Mag ik in afwachting iets aankondigen?
Ik denk het.
Mag ik jullie aandacht alsjeblieft?
Ik wil jullie vertellen dat de burgemeester van Fairview, vrijdag zal komen...
om me een beloning uit te reiken, voor diensten verleend aan de gemeenschap.
Ja, het is iets belangrijks en ik zou heel graag willen...
dat al mijn vrienden er bij zouden zijn.
Als jij je vijanden zou uitnodigen, zou er meer volk zijn.
Ik hou van uw gevoel voor humor, mevrouw McCluskey.
We zullen dat missen als je weggaat.
Wacht even, welke diensten heb jij aan de gemeenschap verleend?
Het opvangtehuis natuurlijk. Oeps, heb ik het nu verraden?
Ik beschik nu over de nodige stemmen om het te openen.
Hoe kan dat?
Heeft iemand je zijn huis verkocht? - Inderdaad.
We hadden niet mogen verkopen.
We hadden het moeten ondergaan zoals alle anderen.
Dat zou heel nobel en idioot zijn geweest.
Mitzi heeft verkocht. Ze heeft geen risico genomen.
Ze zouden hun woede op jou uitgewerkt hebben. We hadden geen keus.
Wat is dat? Mitzi, wat kom jij hier doen?
Ik woon hier. Dat zou je wel gemerkt hebben als ik een gespierde vent was geweest.
We dachten dat je was weggegaan.
Je zal me niet geloven, iemand belde me en bood me een job aan in het centrum.
Boekt een kamer voor me in een goed hotel, en komt niet opdagen.
Laat mij opdraaien voor de kosten van de minibar.
Heb jij je huis dan niet aan Paul Young verkocht?
Wat? Dat zou ik mijn buren niet aandoen.
Lee? Wat heb je ons aangedaan?
Het spijt me, Lynette is niet thuis.
Ze heeft het druk met dat hele Paul Young gedoe.
Ja, ik laat haar terugbellen. Oké.
Wat gebeurt er in deze buurt?
Er kwam net een grote bestelwagen aan, en er stapten enge individuen uit.
Dat is een schoolbus, Renee. Dat zijn kinderen.
Ik hou niet van de manier waarop ze naar mij kijken.
Kan je een slot op mijn deur komen plaatsen?
Natuurlijk, ik kom zodra ik weet waar Lynette het gereedschap opbergt.
Geweldig, ik ga nu douchen. Ik zal de sleutel onder de mat leggen.
Ik moest die sleutel vorige nacht ook gebruiken.
We gingen uit, en Renee was dronken.
Ik moest haar naar huis brengen en in bed stoppen.
Dat was vriendelijk van je.
Ja, en ze vertelde me dat fascinerende verhaal...
van die kerel waarmee ze 20 jaar geleden iets heeft gehad.
Wat was daar fascinerend aan?
Blijkbaar heeft dat ene weekend met hem, veel indruk nagelaten.
Heeft ze nog wat verteld over die kerel?
Nee, niet echt.
Alleen dat hij Tom Scavo heette.
Luister, dit was voordat Lynette en ik getrouwd waren.
Het stelde niets voor. - Voor Renee stelde het veel voor.
Ze is nog steeds verliefd op je.
Heeft ze dat gezegd? - Dat heeft ze gemurmeld.
Ik had dit liever niet geweten, maar nu bevind ik me in een vreselijke situatie.
Néé, je mag dat niet aan Lynette vertellen. Ze zou door het lint gaan.
Ik wil het haar niet vertellen, maar ze is mijn beste vriendin...
en ik ben nu bezorgd omdat jij bij Renee een slot gaat plaatsen...
terwijl zij onder de douche staat. - Luister, dat was eeuwen geleden...
en ik voel helemaal niets voor haar.
Een mooie vrouw die jou nog steeds wil woont op 100 meter van jou...
en haar borsten zijn 95 meter hiervandaan. Waarom wil je die verleiding?
Ik heb haar niet gevraagd om hier te komen wonen.
Misschien is het tijd dat je haar vraagt om weg te gaan.
De rechterkant van de kast is voor jou...
en ik heb het bovenste deel van de ladenkast leeggemaakt...
voor je sokken en die schattige kleine slipjes van je.
Dank je. - En als we je geïnstalleerd hebben...
wil ik het aan de meisjes gaan vertellen. Ze gaan het besterven.
Bree van de Kamp die in zonde leeft. - Kom hier.
Wat scheelt er? - We houden van elkaar, hè?
Waarom zou je dit dan niet dragen?
Als we ooit toch willen trouwen, waarom zou dit dan niet kunnen?
Omdat we nog niet zover zijn.
Ik wil je niet opjagen, maar ik wil een grotere verbintenis...
dan alleen maar de bovenste laden van je kast.
We hebben hierover gesproken. Ik ben niet klaar voor die belofte.
Dat vormt een probleem.
Want ik wil niet op een dag wakker worden en ontdekken dat ik een afleiding was...
dat jij alleen maar plezier wou om je scheiding te verwerken.
Als jij dat echt over me denkt, waarom ben je dan hier?
Ik begin het me ook af te vragen.
Denk je dat samenwonen een vergissing is?
Nee, ik denk dat 'wij' een vergissing is.
We hadden Paul beter moeten opvangen. We hadden hem bij zijn proces moeten steunen.
Als ik denk aan wat hij in de gevangenis heeft doorgemaakt...
dan kan ik zijn woede begrijpen, echt.
Maar ik wil niet dat hij deze straat kapotmaakt, dat is niet fair.
Maak je geen zorgen, we zullen hem stoppen.
Dat beloof ik.
M.J. slaapt bij een vriend, dus al gaat dit protest de hele nacht door...
ik blijf tot het bittere einde. Wat kan ik doen?
We hebben meer borden nodig.
Kijk, we hebben een hele lijst met slogans bedacht.
We hebben genoeg 'Denk aan de kinderen' maar willen meer 'Wie liet de criminelen los'.
Wat hopen we met dit alles te bereiken?
De burgemeester wil herkozen worden en elke stem is voor hem belangrijk.
Als we genoeg in beeld komen voor de nieuwscamera's...
kunnen we hem misschien verplichten om die plek te sluiten.
Als dit werkt, en het tehuis opent niet, wat gebeurt er dan met die ex-gevangenen?
Wat er met hen gebeurt?
Als ze hier niet mogen blijven, waar moeten ze dan naartoe?
Dan gaan ze terug van waar ze kwamen, of ze gaan naar een andere buurt.
En als die andere buurt hen ook niet wil?
Als ze hun tijd hebben uitgezeten, en een tweede kans willen...
is een goede buurt dan niet beter voor hen?
In theorie wel, maar zo werkt het niet.
Wij moeten aan onze buurt denken, aan onze kinderen.
Onszelf?
Laat je niet misleiden, sommige van hen hebben misschien goede bedoelingen...
maar sommige anderen kunnen even gevaarlijk blijven.
Maar als we hen niet willen helpen, zijn wij dan wel beter dan zij?
Keith heeft me verteld wat er gebeurd is. Het spijt me.
Dank je.
Waarom ben je hier?
Hij sprak ook van al het werk dat nog in je tuin moet gebeuren.
Gelukkig was ik een goede leermeester.
Nee, dat hoeft niet.
Geen probleem, ik zal het klaar hebben tegen het einde van de week.
Maar als je mij wilt bedanken, mag je mij een frisdrank aanbieden.
IEDEREEN HEEFT RECHT OP EEN TWEEDE KANS
Burgemeester Franklin. Ik ben vereerd, Paul Young.
Ik heb veel goeds over u gehoord. - Dit is mijn vrouw, Beth.
Ik heb nooit eerder een beroemdheid ontmoet. - Dat is hiermee gebeurd.
De media zal hier zo aankomen, alsook aanhangers van de burgemeester.
Met de verkiezingen in het vooruitzicht, past dit perfect in onze mediacampagne.
Goed, willen jullie in afwachting een rondleiding?
Zeker, het verwondert me wel dat de buurt met deze opening heeft ingestemd.
maar ze hebben vast veel respect voor u.
In werkelijkheid is dit het gevolg van wat ik over hen denk.
Richard? Ben jij dat?
De limonade is nog niet klaar.
Richard, wil je een broodje met die...
Wie ben jij?
Is dit het opvangtehuis?
Nee, dat is hiernaast.
Dan gaan wij buren worden.
Je hebt vast haast om je te installeren, dus...
Ik ben niet gehaast.
Wat is hier aan de hand?
Deze man kwam hier per vergissing binnen.
Ik heb me vergist. Dat zal niet meer gebeuren.
Dat is je geraden.
Gaat het? - Ja, het verraste me alleen maar.
Je beeft, kom hier. - Nee echt, het gaat wel...
Bedankt dat je dit hebt aangepakt.
Wat doe je nu? - Iets waar ik al heel lang van droom.
Ik wil dat je weggaat.
Ik zag misschien signalen die er niet waren.
Er waren geen signalen. Ik was samen met je zoon.
Als je dat zo wilt, werk ik af en ga ik. - Ik wil dat je nu weggaat.
Ik heb de situatie verkeerd ingeschat. Het spijt me, maar laat me 't werk afmaken.
Ga nù. - Ik zal weggaan als het werk af is.
Hier komen problemen van.
Een bende excentriekelingen met 'Stem voor Franklin' borden kwam net aan.
Nu zijn we in de minderheid.
Ik maak me geen zorgen.
Wie zijn dat? - Versterkingen.
Hé mannen, we komen toch niet te laat? - Nee, jullie zijn net op tijd.
Goed, het plan is als volgt.
Als de burgemeester zijn speech start, geef ik het signaal.
Op dat moment roepen we onze slogans. Begrepen?
Goed dan, we gaan.
Ik moet met je praten, nu.
Wat een opkomst. Kijk hoeveel journalisten er zijn.
Heb ik make-up nodig? In HD zie ik er niet uit.
Waar komen al die mensen vandaan? - Ik weet het niet...
maar het zal heel interessant worden.
Hoe kan ze dat weten? - Jij hebt haar dat onlangs verteld.
We hadden gedronken. - Jij had gedronken, zij heeft geluisterd.
Mijn God. - Ja, dit is helemaal niet goed.
Wat heb je haar allemaal verteld? Zij denkt dat je nog verliefd op me bent.
Maar dat is belachelijk. Ze gaat toch niets aan Lynette vertellen?
Nee. - Wil ze dat jij het haar vertelt?
Nee, ze had een ander idee. En ik vind het goed.
Ik ga naar de protestactie kijken. Blijf in je kamer en zorg voor je zus.
Blijf van die koekjes die ik gebakken heb.
Dat is het dessert, en ik heb ze geteld.
Juanita, wat scheelt er?
Wat is dat?
De brief die je naar Grace schreef.
Goed.
Liefje, je had dit echt niet mogen lezen...
want het betekent niets. - Grace is jouw dochter, hè?
Daarom huil je sinds ze wegging. Je houdt meer van haar dan van mij.
Nee, dat is niet waar.
Jij bent voor mij het belangrijkste op deze wereld.
Je gelooft je mama toch?
Je bent mijn mama niet.
Juanita, kom terug.
Dames en heren, verwelkom nu Burgemeester Harold Franklin.
Red onze straat!
Goedemiddag allemaal.
Ik ben verheugd en vereerd hier te zijn.
Had je niet gezegd dat de buurt je steunde? - Zei ik dat? Dat blijkt dus niet zo te zijn.
met een onrustig verleden in hun buurt.
Red onze straat!
meevoelende, begripvolle mensen!
Als ik Paul Young te pakken krijg, dan vermoord ik hem.
Kunnen we het daar in het hotel over hebben? Buiten staat een woedende menigte.
Ik weet het.
Red onze straat!
Jouw initiatieven zijn een voorbeeld dat vraagt om gevolgd te worden.
geeft een beeld van de mensen die in Wisteria Lane wonen.
Ik heb met Tom gesproken. - Dit is niet het juiste moment.
Red onze straat. - We praten er nu over.
Tom sprak me over jouw suggestie dat ik hier weg zou moeten gaan.
Ik wil dat je weet, dat dat niet zal gebeuren.
Als jij echt Lynette's vriendin was, dan zou je niet...
twee huizen verder gaan wonen dan Tom, haar man, waar jij nog van houdt.
Dat zijn jouw zaken niet. - Denk je? Want ik ben Lynette's vriendin...
en ik ga niet zomaar toekijken hoe jij haar huwelijk kapotmaakt.
Susan... - Hou je handen thuis.
Red onze straat!
Ik heb drie straten verder moeten parkeren. Het lijkt hier wel een gekkenhuis.
Heb je alles af kunnen werken? - Ja, ik ben er klaar mee.
Ik heb je bericht ontvangen.
Wat scheelt er?
Er is een incident geweest met je vader.
Red onze straat!
In het bijzonder, één man, Paul Young.
Die, ondanks het feit dat hij onterecht in de gevangenis zat, gekozen heeft om...
Carlos! Ik kan Juanita niet vinden.
Heb jij haar naar buiten laten gaan?
Ze is weggelopen, ze heeft het ontdekt van Grace.
Hoe dan?
Dat vertel ik je later, help me om haar te vinden.
Juanita, waar ben je?
Kan ik het niet gaan halen? - Dat is niet zo belangrijk, Lee.
Ze heeft dat programma getekend na haar concert in Carnegie Hall.
Ze was een drugsverslaafde, vergeet het.
Kan je mij doorlaten?
Kom op! - Smeerlap.
Wat is er met jou? Ik heb een fout gemaakt, oké?
Laat me met rust.
Een ex-gevangene is iemand aan 't aftuigen.
Pak hem!
Keith! Wat doe je? - Kom op, pak hem!
Red onze straat!
in zijn edelmoedigheid koos hij ervoor niet verbitterd te zijn...
Het is me een eer om deze medaille te overhandigen aan een man...
Ik eindig met de woorden: hou van je buren!
Luister, als je het niet voor mij wilt doen, doe het dan voor Lynette.
Lynette is aan wie ik denk. - Dat zal haar leven verwoesten.
Laat hem met rust!
Juanita!
Niet duwen!
Stop met duwen!
Susan!
Ga er omheen! - Dat gaat niet, er zijn overal mensen!
Misschien moeten we terug naar huis. - Laat me alsjeblieft niet achter.
Frank, wacht, wat ga je doen?
Ervoor zorgen dat dit tehuis nooit opent.
Dat is toch wat je wilt, hè? - Niet zo!
Ga maar bij de andere kinderen staan.
Help me, alsjeblieft. - Mevrouw McCluskey! Ik heb u!
Ga maar, ze gaan wel opzij.
Hij is het, degene die zijn huis verkocht. - Verdomme.
Renee! Ga daar weg. - Ik zoek Susan.
Het is niet veilig, ga daar weg.
Ik zag haar vallen, ik denk dat ze gewond is.
Stap uit! Nu.
Het komt wel goed.
Help! - Juanita!
Mama!
Ga weg!
Geef haar aan me!
Mama! - Kom hier.
Paul! - Ga naar binnen, schatje.
Dit is allemaal jouw schuld.
Mijn schuld? Dat zijn jouw vrienden, Lynette.
De brave burgers van Fairview.
Zeg me nog eens waarom jullie beter zouden zijn dan een bende ex-gevangenen?
Stop! Laat hem met rust.
Dat is mijn buurman.
Stop daarmee! Geef hem hier. - Kom op!
Kan iemand me helpen!
Dank je.
Het was net voordat de zon opging in Wisteria Lane.
Je hoorde het gegil niet meer van angstige omstaanders...
geen protest-slogans meer...
geen hulpkreten meer van gewonden.
Je hoorde alleen nog de voetstappen van een man...
die eindelijk diegenen gestraft had, die hem verraden hadden.
De stilte werd verbroken door wat de buren later zouden bestempelen...
als een geweerschot.
Maar Paul wist dat dat het geluid was van wraak.